Tussen arbeiderswoningen en mijnsteigers – een echte mijnwerkerstour per fiets

2. Mei 2019

De mijnbouw heeft de regio en ons, de inwoners van het Ruhrgebied, diepgaand gevormd. De vele mijntorens staan ​​er nog steeds als herinnering aan dit belangrijke tijdperk. De levenswijze van de mijnwerkers is ook terug te zien in de vele prachtige arbeidersnederzettingen in de regio. De beste manier om deze nederzettingen te verkennen is per fiets. Deze klassieke dagtocht van ongeveer 50 kilometer is echter geen van onze aanbevolen tours. Districtroutes en het loopt niet alleen door de knooppunt systeemmaar het is nog steeds een heel mooie. ontdekkingsreisHet museum toont het typische Ruhrgebied. Naast de nederzettingen en schachtbokken vertellen verschillende fascinerende tentoonstellingen het verhaal van het leven en werk in dit Ruhrgebied.

Klik op onderstaande knop om de inhoud van www.komoot.de te laden.

Inhoud laden

We beginnen bij het treinstation in Herne.

De reis is gemakkelijk per trein te maken, aangezien de tour direct begint op het treinstation in Herne. Er is ook een grote parkeerplaats ten zuiden van het station, dus aankomen met de auto is ook een optie. De zon schijnt en Sandra En ik sprong vol enthousiasme op onze fietsen. Ja, we gebruikten e-bikes, maar met slechts 240 meter hoogteverschil is de tocht eigenlijk vrij gemakkelijk. De meeste hoogtepunten bevinden zich aan het begin van de tocht; tegen het einde ligt de focus meer op het fietsen zelf.

De foto toont het treinstation in Herne.
De tour begint bij het treinstation in Herne.

Via de stadstuin naar de Mont-Cenis Academie

Ik ben altijd gefascineerd door hoe snel je je omringd kunt voelen door groen, zelfs in de stad. Een paar pedaalslagen door het stadsverkeer en we fietsen al door het stadspark, dat ons naar het terrein van de voormalige mijn Mont Cenis leidt. Overblijfselen van de mijn liggen verspreid over het park en informatiepanelen vertellen over de geschiedenis ervan. Tegenwoordig staat de Mont Cenis Academie, een van de belangrijkste opleidingscentra in Noordrijn-Westfalen, op het terrein. De opvallende architectuur in mediterrane stijl boeit veel bezoekers.

De foto toont de Mont-Cenis Academie in Herne.
De Mont-Cenis Academie

Prachtig wonen in Teutoburgia

Sandra en ik fietsen een rondje om het terrein en rijden dan rechtstreeks door naar de eerste arbeidersnederzetting. We bereiken al snel de prachtige mijnwerkersnederzetting Teutoburgia. We fietsen langzaam langs de huizen. Het is prachtig om te zien hoe veel bewoners hun huizen met liefde hebben opgeknapt en hun voortuinen met bloemen hebben versierd.

De foto toont een fietser in de mijnwerkersnederzetting Teutoburgia.
Bloemrijke voortuinen in de mijnstad Teutoburgia.

De nederzetting omvat ook het schachtbok van de Teutoburgia-mijn. Het ligt, ogenschijnlijk betoverd, midden in het bos. Mystieke geluiden komen uit kunstmatige fonteinen met zitjes. We vonden het nogal griezelig, maar het Teutoburgia-bos is absoluut een fotogenieke plek.

De foto toont de steigers van de kolenmijn Teutoburgia in Herne.
Mystiek gelegen in het bos: het raamwerk van de Teutoburgia-kolenmijn

Omgeven door groen: de Erin-kolenmijn

Deze rondleiding gaat erg snel; na slechts een paar minuten staan ​​we al voor de volgende schachtbok. De Erin-kolenmijn staat majestueus in Castrop-Rauxel, verscholen in een prachtig parklandschap. Vanaf een kleine afvalberg hebben we een fantastisch uitzicht.

De foto toont de kolenmijn van Erin in Castrop-Rauxel
Groen Ruhrgebied: de Erin-kolenmijn in Castrop-Rauxel

De tocht voert ons even door het centrum van Castrop-Rauxel, maar we worden meteen weer omringd door groen. We fietsen door een aantal van de mooiste woonwijken. De route klimt steil omhoog tot we de Bockenfelder Straße bereiken. Er is hier een kort stukje dat niet erg fietsvriendelijk is, maar we hebben geluk en er passeren slechts een paar auto's.

Het kasteel van de arbeid: de Zollern-kolenmijn

Ten slotte bereiken we het "Kasteel van de Arbeid", de prachtige Zollern-kolenmijn in Dortmund. Iedereen die tijd heeft, moet dit zeker bezoeken. Permanente tentoonstelling De tentoonstelling richt zich intensief op de leefomstandigheden van de mijnwerkers. Hoewel veel dingen tegenwoordig geromantiseerd worden, erkent men hier in Zollern ook de zware omstandigheden waaronder de mijnwerkers decennialang moesten werken.

Bij restaurant Pferdestall genieten we van een heerlijke curryworst voordat we per fiets door de omliggende nederzetting "Kolonie Landwehr" richting Bochum vertrekken.

De foto toont de Landwehr-kolonie voor de poorten van de Zollern-kolenmijn in Dortmund.
De Landwehr-kolonie buiten de poorten van de Zollern-kolenmijn

Met de fiets naar Bochum, naar de woonwijk Dahlhauser Heide.

Vanaf de afvalberg van Lothringen genieten we van de stevige rit langs de gelijknamige spoorlijn. Let op de kleine afslag naar links op de Hiltroper Straße. Na het passeren van het terrein van de Constantin-kolenmijn, schacht 6/7, waarvan weinig meer over is, daalt de route af naar het Grummer Bach-dal. Verschillende kleine vijvers liggen als parels aan een snoer en de zachte afdaling maakt het een droom voor elke fietser.

De foto toont een fietser in de woonwijk Dahlhauser Heide in Bochum.
Informatiepaneel in de woonwijk Dahlhauser Heide in Bochum.

In Bochum voert de tour ons door de mijnwerkersnederzetting Dahlhauser Heide, waarna we verdergaan naar de Erts spoorlijn om te gaan. Eigenlijk staat het voor ontspannen fietsen langs spoorlijnen We bevinden ons in het Ruhrgebied, maar achter ons is een flinke onweersbui in aantocht. Het wordt donkerder en het gerommel van de donder wordt steeds luider. Sandra en ik zijn blij dat we praktisch van de storm af fietsen tot we de Grimberger Sichel bereiken, boven het Rijn-Hernekanaal, en het lijkt alsof we precies op de grens van het weer staan ​​– absoluut indrukwekkend. Jammer dat de tocht ons niet naar de zon leidt, maar rechtstreeks de donkere onweersbui in.

De foto toont een fietser op de Grimberger Sichel.
Zonsondergang in het westen, apocalyps in het oosten: op de Grimberger Sichel

Het begon al snel te regenen en we moesten helaas afzien van een bezoek aan de mijntoren "Unser Fritz". Als cultureel centrum is Unser Fritz zeker een bezoekje waard, en de biertuin aan het kanaal is echt heerlijk bij mooi weer. Maar we hoopten nog steeds het treinstation van Herne te halen voordat de apocalyps aanbrak...

Een daverend slot

Tja, het was een misrekening. Op de een of andere manier eindigen mijn reizen altijd met iets vervelends, zoals een lekke band op de... RuhrAroundChallengeWe waren kletsnat toen we bij het kanaal aankwamen. In de stromende regen besloten we de zeker de moeite waard zijnde omweg door het kasteelpark van Waterkasteel Strünkede in Herne over te slaan. Het kasteel laat op indrukwekkende wijze zien dat het Ruhrgebied ook vóór de industrialisatie een fascinerende geschiedenis kende. Met de permanente tentoonstelling "Land en Mensen" en de wisselende speciale tentoonstellingen is het waterkasteel eigenlijk de perfecte plek voor een aangename afsluiting van deze rondreis.

De foto toont een fietser op het treinstation in Herne.
Een nat einde: Aankomst op het treinstation in Herne.

Sandra en ik staan ​​daarentegen kletsnat op het station in Herne. Maar ondanks het weer zijn we het erover eens dat deze tocht een werkelijk prachtige dagtocht is voor fietsers in het Ruhrgebied, die op een zeer effectieve manier het leven en werk in een mijnstreek laat zien. Een absolute aanrader! Dus: spring op je fiets en ga met ons mee!