Mijn mooiste gravelrit rond Dortmund

19. Februari 2021

Hallo, ik ben Ben Zwiehoff, 26 jaar oud, een professioneel wielrenner uit Essen. Sinds begin dit jaar breng ik meer tijd door op de wegen en fietspaden van het prachtige Ruhrgebied dan alleen in de plaatselijke bossen. Dit jaar markeert het begin van een nieuw hoofdstuk voor mij: van mountainbiken naar wielrennen, van Centurion-Vaude naar Bora-Hansgrohe. Een zeer spannende verandering voor mij in een turbulente tijd. 2020 was een heel bijzonder en nieuw jaar voor ons allemaal. Door de pandemie moesten we ons aanpassen. Mijn indruk, vooral op mooie zomerdagen, was dat mensen de verborgen pareltjes van het Ruhrgebied herontdekten. Tijdens mijn dagelijkse trainingen kwam ik steeds meer buitenliefhebbers tegen die het fietsen (her)ontdekten. In die zin is het thema "fietsen in het Ruhrgebied" of simpelweg radrevier.ruhr relevanter dan ooit!

Op de foto is professioneel wielrenner Ben Zwiehoff te zien.
Hallo, ik ben Ben Zwiehoff uit Essen.

Mijn favoriete gravelbikeroute

Daarom ben ik zo blij dat ik jullie weer mee kan nemen op een van mijn absolute favoriete ritten als ambassadeur voor Radrevier. Het artikel van vandaag gaat over gravelrijden. "Gravel" – wat zich ruwweg laat vertalen als "grind" – betekent simpelweg een fiets die geschikt is voor onverharde wegen, zandpaden en kleinere trails, naast de gewone weg. Voor mij, als voormalig mountainbiker en aspirant-wielrenner, is "graverijden" praktisch een combinatie van mijn oude en nieuwe passies. Tijdens mijn trainingen gebruik ik vaak banden die geschikt zijn voor gravelrijden en waarmee ik vol vertrouwen af ​​en toe een gravelstuk kan bedwingen. Een gewone racefietsband of een alledaagse band is voor mij gewoon te gevoelig voor lekke banden. Daarom kan ik jullie alleen maar aanraden om aandacht te besteden aan de juiste banden. Met standaard e-bikes, trekkingfietsen, mountainbikes of echte gravelbikes is mijn favoriete rit makkelijk te doen!

U bekijkt momenteel placeholder-inhoud van de standaardversie . Klik op de onderstaande knop om de daadwerkelijke inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat dit het delen van gegevens met derden met zich meebrengt.

weitere Informationen

Het begint bij het Kemnadermeer in Bochum.

We beginnen bij het idyllische Kemnader See-meer op de grens tussen Bochum en Witten. Daar is een grote parkeerplaats waar u uw auto gemakkelijk kunt parkeren en vervolgens op de fiets kunt stappen. Het fijne aan het Ruhrgebied, dat door zo'n lange rivier wordt doorkruist, is dat u er altijd gemakkelijk uw weg kunt vinden. Bovendien is het Ruhrgebied uitstekend bewegwijzerd, wat zelfs in dit tijdperk van fietscomputers die meer functies bieden dan veel smartphones, erg praktisch kan zijn.

De foto toont professioneel wielrenner Ben Zwiehoff op zijn gravelbike bij het Kemandermeer.
Het fietspad door het Ruhrgebied loopt als een rode draad door onze route – net zoals hier bij het Kemnademeer.

Ik volgde dus het fietspad door het Ruhrgebied richting Witten, Wetter en Dortmund. Slechts een paar honderd meter nadat ik het fietspad bij de Kemnade verliet, bereikte ik mijn eerste hoogtepunt. Direct aan het jaagpad ligt de "Ruhr Valley Ferry Hardenstein", die de sluis van Witten Herbede verbindt met de ruïnes van kasteel Hardenstein. De veerboot vaart van april tot en met oktober tussen 10 en 18 uur. Bijzonder is dat de veerboot door vrijwilligers wordt bestuurd en een kleine donatie zeer op prijs stelt.

De foto toont de Hardenstein-veerboot in Witten.
Neem de Hardenstein-veerboot over de rivier de Ruhr.

Vanaf de ruïnes van kasteel Hardenstein loopt u verder naar Wetter.

Eenmaal de Ruhr overgestoken, bewonder ik de ruïnes van kasteel Hardenstein. Al snel laat ik ze echter aan mijn rechterkant achter me en vervolg ik mijn weg over het Ruhrdalfietspad. Hier begrijp ik pas echt waarom ik voor gravelbanden heb gekozen. Dit gedeelte is een goed onderhouden gravelpad, hoewel ik in mijn jeugdige onbezonnenheid al een paar lekke banden heb gehad op mijn racefiets. Langs de kolenmijn van Nachtigall en de oude spoorlijn naar Witten-Bommern/Albringhausen vervolgen we onze weg over het Ruhrdalfietspad naar Wetter. Het hoogtepunt van dit gedeelte is ongetwijfeld de klim vlak voor Bommern. Hier kruist het pad de spoorlijn. Een tunnel leidt me naar een kort maar steil stuk. Zodra je deze klim hebt overwonnen en een paar honderd meter verderop de afslag hebt gevonden, word je beloond met een goed geplaveid pad direct langs de rivier.

Steile beklimmingen en afdalingen in Dortmund

In Wetter stak ik de Ruhr over en fietste ik door het kleine, oude stadje . Helaas was het fietspad richting Herdecke tijdens mijn fietstocht afgesloten. Volgens de bouwvakkers duurt deze afsluiting tot de zomer van 2021. Er is echter een omleiding aangegeven. Eenmaal in Herdecke volgde ik de fietspadborden richting het centrum van Dortmund. Ongeacht welke route je op dit punt kiest, om het hoogtepunt van onze fietstocht te bereiken, het Phoenixmeer en het voormalige mijnterrein van Phönix West, moet ik nu bijna 150 meter klimmen. Met een koffiepauze aan het Phoenixmeer in het vooruitzicht is de hoogteverschil echter verwaarloosbaar. Het fijne van dit gedeelte is dat je zowel de weg als kleinere bospaden kunt gebruiken. Het belangrijkste is dat ik uiteindelijk de golfbaan in Hohensyburg bereik. Vanaf hier is het alleen maar bergafwaarts naar het Phoenixmeer. Hier heb je een fantastisch uitzicht over heel Dortmund en kun je de gasmeter van Hoesch al zien. En precies daar brengt mijn graveltocht me naartoe. Ik volg gewoon de fietspadborden langs de B54 richting Hörde. Let op: het fietspad kruist de op- en afritten van de hoofdweg. Steek voorzichtig over!

De foto toont profwielrenner Ben Zwiehoff op een gravelbike in het zuiden van Dortmund.
Het zuidelijke deel van Dortmund imponeert met zijn landelijke karakter.

Structurele verandering 'ervaren'

Net voordat de B54 het Signal Iduna Park bereikt, sla ik rechtsaf en bevind me direct op het terrein van Phoenix West. Hier kun je indrukwekkend industrieel erfgoed bewonderen . De oude hoogoven doet me altijd een beetje denken aan de Zollverein-kolenmijn in Essen. Niet zo groot, maar net zo mooi. Vanaf hier is het slechts een steenworp afstand van het prachtige Phoenixmeer. Dit kunstmatige meer op het voormalige staalfabrieksterrein is een schoolvoorbeeld van de structurele transformatie in het Ruhrgebied. In slechts een paar jaar tijd is het voormalige industrieterrein omgetoverd tot een trendy wijk. Het combineert recreatiemogelijkheden in de grootste stad van het Ruhrgebied met modern wonen en werken. De restaurants en cafés aan het meer zijn ook fantastisch! Je vindt er bijna geen trendy keten. Mijn insider-tip: koffie en gebak bij Espresso Perfetto. Deze kleine koffiezaak ligt niet direct aan het meer, maar heeft de beste espresso. Als je comfortabel aan het meer wilt zitten en misschien iets wilt eten, kun je terecht bij het onlangs geopende Bocca. Italiaans - modern, eenvoudig en heerlijk!

De foto toont de Thomas-lamp bij Phoenix Lake in Dortmund.
Er valt genoeg te ontdekken bij Phoenix Lake.

Fietsen langs de spoorlijn naar de universiteitswijk

Maar genoeg gegeten – terug op de fiets en daar gaan we. De terugreis naar de Kemnade is een fluitje van een cent na een geslaagde tankbeurt. Vanaf de Phoenixmeer volg ik een voormalige spoorlijn richting Romberg Park. De brug voert me over de B54 zonder verkeerslichten, langs het Westfalenstadion en de BVB-fanzone. Een kort maar zeer aangenaam stukje onverharde weg brengt me naar de universiteitswijk. Wie geïnteresseerd is, kan hier de campus van de TU Dortmund bezoeken. Het is er in het weekend ook lekker rustig, dus je kunt optimaal van de rit genieten.

De foto toont profwielrenner Ben Zwiehoff op een gravelbike in het Signal Iduna Park in Dortmund.
Ook voetbalfans komen aan hun trekken met een ritje langs Signal Iduna Park.

Keer terug naar het Kemandermeer in een natuurlijke omgeving.

Twee kilometer verder verlaat ik Dortmund weer en bereik Witten Stockum. Hier ervaar je echt het unieke karakter van het Ruhrgebied. Het ene moment ben je midden in de stad, het volgende moment waan je je in het Sauerland. In Stockum sla ik weer linksaf richting de Ruhr. Het pad voert me over prachtige velden terug naar het Muttental en naar de Nachtigall-kolenmijn. Wie nog niet genoeg van de veerboot heeft gehad, kan de Nachtigallbrug oversteken naar de overkant van de Ruhr en de Hardenstein-veerboot nemen om de tocht af te sluiten; de rest loopt de laatste twee kilometer door naar de Kemnade.

De foto toont de gravelbike van profwielrenner Ben Zwiehoff.
Ook dit is het Ruhrgebied: natuur zover het oog reikt.

Mijn conclusie over de gravelrit

En dat was het dan – mijn favoriete gravelroute rond Dortmund. Ik ben dol op de combinatie van stad, platteland en rivier. Het belichaamt alles waar het Ruhrgebied voor staat en laat de schoonheid van onze regio zien! Veel fietsplezier, pas goed op jezelf en blijf gezond!

Rijden maar!
Groeten, Ben

Een artikel van Ben Zwiehoff

De foto toont Ben Zwiehoff.
Ben Zwiehoff © Christof Kreutzer

Hallo, mijn naam is Ben Zwiehoff. Ik ben professioneel wielrenner voor het Duitse World Tour-team Bora-Hansgrohe, afkomstig uit het hart van het Ruhrgebied, meer bepaald Essen-Steele, en ik ben al enkele jaren officieel merkambassadeur voor radrevier.ruhr. Tijdens mijn dagelijkse trainingen leg ik vaak meer dan 100 kilometer af op de mooiste fietsroutes van het Ruhrgebied en ken ik de regio als mijn broekzak. Als voormalig professioneel mountainbiker is fietsen natuurlijk nog steeds mijn grote passie! Ik vind het ook leuk om mijn oude en nieuwe bezigheden te combineren – en het resultaat? De mooiste graveltochten in het Ruhrgebied.