Ik geef toe, ook ik ben slachtoffer van marketing en dit jaar ben ik bezweken voor de enorme trend van gravel fietsen Geschikt voor onverharde wegen. De voor- en nadelen van dit type fiets zijn zeker discutabel, maar het staat vast dat deze machines ongelooflijk leuk zijn op de onverharde wegen van het land. Licht, wendbaar en snel – voor mij het complete tegenovergestelde van mijn e-bike, die ik gebruik voor lange, maar meer ontspannen ritten. Mijn tourtip van vandaag brengt je naar het Ruhrgebied tussen Mülheim an der Ruhr en Essen-Werden. Je hebt niet per se een gravelbike nodig, maar iedereen moet zich ervan bewust zijn dat het wegdek vaak "een beetje ruw" kan zijn en dat de tocht zonder e-bike behoorlijk "sportief" is.

Zin in een korte rondreis door de Allgäu?

Mijn collega Pascal en ik hadden eigenlijk typisch aprilweer verwacht, ondanks dat het de vrolijke maand mei is. Maar ik kan je vertellen, we hadden uiteindelijk geluk en bleven droog, we genoten van vrijwel perfect lenteweer! Voor mij is deze tocht praktisch een rondje door mijn "woonkamer". Pascal, die wederom verantwoordelijk is voor de fantastische foto's in dit artikel, verkent dit gebied voor het eerst en is behoorlijk verrast: "We zijn in de Allgäu!" riep hij halverwege uit. En hij heeft niet helemaal ongelijk, want de heuvels boven de Ruhr zijn inderdaad erg glooiend en bieden prachtige uitzichten, talloze velden en nog meer hoogteverschil. Het enige wat ontbrak was Käsespätzle (kaasspätzle) aan het einde...

Het startpunt is Mülheim an der Ruhr.

De beste plek om de tocht te beginnen is in het centrum van Mülheim an der Ruhr, waar het tempo perfect is. Een ontspannen warming-up, de eerste beklimmingen door het bos, dan het meer uitdagende gedeelte met zijn steile hellingen, een culinaire pauze bij de struisvogelboerderij en tot slot een relaxte terugrit. Het centraal station is gemakkelijk bereikbaar met de trein en automobilisten vinden voldoende parkeergelegenheid aan beide zijden van de Ruhr, direct aan de Ruhr-fietssnelweg (RS 1), die bovendien zeer betaalbaar is. We genieten van een kort stukje van de reeds prachtig aangelegde RS 1 en warmen ons op...

Het zou zo mooi kunnen zijn… de Ruhr-fietsroute

De speciaal aangelegde fietssnelweg eindigt veel te snel en we vervolgen onze weg richting Duisburg, de geplande route links en rechts volgend. We kijken herhaaldelijk met een mengeling van jaloezie en weemoed naar de overwoekerde spoorlijn. Daar zouden we zo vredig kunnen fietsen. Maar de paden ernaast zijn verrassend goed, ook al ontstaan ​​er af en toe knelpunten door tegemoetkomend verkeer. Eindelijk bereiken we het bos van Duisburg en voelt de gravelbike zich meteen veel meer thuis op de prachtige bospaden. Een kleine vijver in de Nachtegaalvallei biedt de perfecte gelegenheid voor een verfrissende pauze en een diepe teug frisse lucht te midden van het schitterende landschap.

Een rit over onverharde wegen door de bossen van Duisburg.

We steken de spoorlijn over via twee tunnels en gaan nu richting het zuiden. De bossen hier zijn verrassend groot; je kunt helemaal naar Düsseldorf fietsen, dwars door het bos, met slechts een paar wegovergangen. Het lijkt wel alsof er duizend verschillende routes zijn – van geasfalteerde wegen tot talloze bospaden en zelfs een paar fantastische trails. Het wegdek wisselt af tussen irritante lappendeken van asfalt en prachtige bospaden. We passeren bomen die helaas al hun vitaliteit hebben verloren – klimaatverandering speelt waarschijnlijk een rol. Ik ben geen bioloog en weet er niet veel van, maar het ziet er wel een beetje triest uit.

Puur plattelandsleven

Een grote golfbaan markeert het einde van het bosgebied. Langs de weg zijn zelfgemaakte jam en heerlijk appelsap te koop. Betalen in een klein doosje is bijna een erezaak – hier is de wereld nog steeds goed. De woonwijk is aan de meer chique kant. In Mülheim Selbeck rijden we door een klein dorpscentrum met een grote kerk, gevolgd door maneges, velden en pure landelijke idylle.

Grensoversteektour: een stukje voorbij het Ruhrgebied

Voorbij de A52 verlaten we het Ruhrgebied en komen we aan in Ratingen. Het landschap blijft onveranderd. Velden strekken zich uit zover het oog reikt en er lijken zeker meer paarden dan auto's te zijn. Voorbij de boerderij Hasenbroicher Hof wordt de route iets uitdagender in een bosrijk gebied, voordat we door Hösel over woonstraten fietsen. Na een steile afdaling leidt de Niederbergbahn – een goed onderhouden fietspad aangelegd op een voormalige spoorlijn – ons via een historisch ogend viaduct naar het Bergisches Land, richting Kettwig.

Een echt sportieve achtbaanrit.

Je kuiten zouden nu wel opgewarmd moeten zijn, want het wordt nu echt sportief. We trappen voor het eerst steil omhoog over de Sengenholzer Weg naar Isenbügel. Eenmaal boven branden je dijen, en dan gaat het weer recht naar beneden langs brede velden. De vergelijking met de Allgäu is hier absoluut terecht. Het landschap is prachtig glooiend en je kuiten of je vingers op de remhendels krijgen een flinke training. Voor de volgende klim zul je blij zijn met het houten bankje langs de weg.

Als je een hekel hebt aan hellingen, ben je hier absoluut niet aan het juiste adres. De volgende steile helling op zachte ondergrond komt eraan, gevolgd door een afdaling en weer een lange klim – dit keer over asfalt.

We genieten van het weidse panoramische uitzicht vanaf de top van de heuvelrug, zien de opvallende A52-snelwegbrug over het Ruhrgebied in de verte aan de horizon en fietsen verder richting Werden. Omhoog, omlaag, weer omhoog en weer omlaag – de ene meter hoogteverschil volgt de andere. Eindelijk bereiken we de charmante wijk Essen-Werden. Wie hier even wil uitrusten, kan een wandeling maken door de prachtige oude binnenstad of genieten van een heerlijk ijsje bij ijssalon Kikas, direct naast de elegante fontein. Wij worden echter direct naar de overkant van het Ruhrgebied getrokken, en dan nog een klein stukje verder. Ruhrdal-fietspad Je passeert de voormalige sluis van de papierfabriek en restaurant Twelve Apostles.

De struisvogelboerderij

We beginnen honger te krijgen en kijken uit naar een korte pauze. De laatste klim omhoog de Rutherweg laat onze kuiten flink branden, waarna we de struisvogelboerderij bereiken. Een werkelijk bijzondere plek in het hart van het Ruhrgebied. De enorme vogels zijn prachtig te bewonderen vanaf een uitkijkplatform.

Wie wat beweging wil, kan footgolf of swinggolf proberen. Of, afhankelijk van de huidige Covid-situatie, kun je jezelf trakteren op een heerlijke struisvogelbiefstuk of -burger in een restaurant (of afhalen als dat nodig is) – een echte aanrader!

Met volle magen lukt het ons helaas maar een kort stukje bergafwaarts te komen. Daarna volgt de laatste, zware klim naar Kettwig. De kleine kapel van Maria im Maien is een heerlijk vredige plek waar de ziel tot rust kan komen.

Daarna keren we terug richting Mülheim an der Ruhr. Nog een laatste keer genieten we van de glooiende heuvels boven het Ruhrgebied, terwijl we met hoge snelheid langs velden en oude boerderijen naar beneden razen.

We rijden door de natuurgebieden Rohmbachtal en Rossenbecktal en passeren een groot vakwerkhuis dat ooit een dorpsschool huisvestte.

Eindelijk bereiken we de Ruhr en fietsen we rustig langs het voormalige jaagpad, direct aan het water, naar de Mendenbrug. Vaak torenen de bomen hoog boven het water uit, wilde ganzen brengen hun jongen groot langs het pad en reigers liggen op de loer voor hun prooi – de natuurbeleving langs de Ruhr is ongelooflijk intens.

We steken de Ruhr opnieuw over, want onze volgende bestemming is het klooster van Saarn met zijn rustgevende kruidentuin en gezellige kloostercafé.

De laatste fase

We leggen de laatste meters af langs het fietspad van de Ruhrvallei-spoorlijn. We bereiken het fietspad van de Ruhrvallei en volgen dit naar het Müga-park bij kasteel Broich. Een bezoek aan de camera obscura zou een cultureel hoogtepunt van de tocht zijn, voordat we via het fietspad RS 1 terugfietsen naar ons startpunt.

Conclusie: Veel hoogteverschil, maar helaas vrij weinig grind.

Deze tocht zal sportliefhebbers en klimfanaten zeker bekoren. Zo'n grote hoogteverschil over zo'n korte afstand kom je in het Ruhrgebied niet vaak tegen. De constante stijgingen en dalingen zijn zwaarder dan een gestage klim in de Alpen. Hoewel er onderweg niet veel bezienswaardigheden zijn, zal het prachtige landschap de bezoekers zeker betoveren. Nu de biertuinen langs de route eindelijk weer open zijn (controleer de actuele COVID-19-regels), wordt de wandeling nog aantrekkelijker. Vooral de struisvogelboerderij biedt tal van heerlijke snacks om jezelf te belonen voor al die hoogtemeters. Voor mij eindigt dit korte, sportieve uitstapje op een welverdiende manier in mijn eigen tuin met een heerlijk Büble tarwebier uit de Allgäu en een zeer tevreden glimlach op mijn gezicht.

PS Je vindt nog meer gravelroutes in onze nieuwe Komoot-collectie: www.komoot.de/collection/1133784/-die-laessigsten-graveltouren-im-radrevier-ruhr