De lente is eindelijk aangebroken en wij fietsers worden weer enthousiast naar buiten gelokt om de natuur te verkennen vanuit het zadel. wijk Wesel Voor mij persoonlijk valt het nog steeds sterk in de categorie "onontdekt gebied". Gebaseerd op de aangegeven bewegwijzering. Knooppuntsysteem Ik heb daarom een ​​stijlvolle route uitgestippeld langs de vele overblijfselen van de mijnbouw op de linkeroever van de Rijn en hoop dat mijn routevoorstel u ook als inspiratie kunt gebruiken voor uw eigen ontdekkingstocht dit fietsseizoen.

Voorbereiding is het halve werk

Met de fietstourplanner.ruhr Ik heb het idee voor de route snel in elkaar gezet met behulp van het bewegwijzerde kruispuntsysteem. Omdat ik een grote fan ben van Komoot voor navigatie, heb ik vervolgens de route met de bijbehorende app gebruikt. GPXIk heb het bestand overgezet naar Komoot en daar een paar kleine aanpassingen gedaan. Ik wil immers niet alleen langs de slakkenhopen fietsen, ik wil ze beklimmen en van het panorama genieten.

De route zou 59 kilometer lang zijn op het kruispuntnetwerk, maar met alle kleinere en grotere omwegen erbij, komt mijn voorgestelde route uit op 70 kilometer met een aanzienlijk hoogteverschil van 280 meter in het district Wesel. Voor mij is dat de ideale lengte voor een spannende dag in het zadel. Zoals zo vaak fiets ik samen met Pascal, die wederom veel van de fantastische foto's heeft gemaakt. En zoals je op sommige foto's kunt zien, waren we midden maart op pad in stralend zonlicht.

Begin bij het treinstation van Moers, afslag 46.

Ik heb station Moers als startpunt gekozen, dus met het openbaar vervoer is het makkelijk te bereiken. Als je met de auto komt en misschien zelfs een huurfiets nodig hebt, kun je ook starten bij station RevierRad op het terrein van de Friedrich Heinrich-kolenmijn.

Vanaf het treinstation loopt de route aanvankelijk via een voormalige spoorlijn Ga in zuidwestelijke richting naar afslag 40. Dit pad staat nu bekend als de Grafschaft fiets- en wandelroute. Bij afslag 40 slaan we af richting kasteel Moers met zijn prachtige park. Helaas is de bewegwijzering op dit gedeelte niet optimaal, dus een GPS-navigatiesysteem is handig. Ik raad ook aan om de kleine verhoogde weg direct boven aan het kasteelpark te nemen in plaats van de afslag te gebruiken.

Kasteel Moers en de prachtige oude stad

Kasteel Moers biedt prachtige perspectieven voor fotografen (er was hier al eerder een foto gemaakt). Verena doet verslag hierover.) en ook iets later in de prachtige oude stad.

Ten slotte verlaten we Moers en manoeuvreren we ons door het niet al te ideale stadsverkeer richting knooppunt 45. Het landschap wordt landelijker en we fietsen door de typische Weselstreek met zijn mix van kleine nederzettingen, min of meer aantrekkelijke boerderijen en uitgestrekte velden. We steken de snelweg A57 over en bevinden ons midden in dit vlakke landschap, tegenover de nogal imposante afvalberg Halde Norddeutschland met zijn opvallende landhuis.

Het halhuis op de afvalberg van Noord-Duitsland

Bij knooppunt 47 moet u even het bewegwijzerde kruispuntsysteem verlaten en linksaf slaan. Fiets vervolgens met de klok mee rond de afvalberg. U passeert dan een grote parkeerplaats voor wandelaars en komt bij de verharde toegangsweg naar het plateau. Deze weg is eigenlijk het meest geschikt voor trekkingfietsen, omdat hij zich via een paar lichte haarbochten omhoog slingert.

Eenmaal binnen trekt de stalen constructie van het halhuis meteen onze aandacht, en kunnen we intens genieten van het prachtige panorama.

Excursie: De afvalberg van Noord-Duitsland

In maart 2001 werd de storting van de afvalberg, met meer dan 80 miljoen ton gesteente afkomstig van de Niederberg-kolenmijn, voltooid. Deze berg ligt 74 meter boven de omgeving. De "Trap naar de Hemel" leidt rechtstreeks naar de top van de berg, waar het circa 10 meter hoge stalen frame van het halgebouw staat. De afvalberg is vooral populair bij recreatieve sporters – naast fietsers en wandelaars wordt de plek ook bezocht door modelzweefvliegers, paragliders en mountainbikers.

Uitzicht op de Friedrich Heinrich-kolenmijn

Vanaf het noordelijke plateau van de afvalberg kunnen we onze volgende bestemming in Kamp-Lintfort al duidelijk zien. Het terrein van de voormalige Friedrich Heinrich-kolenmijn maakte in 2020 deel uit van de Staatstuinbouwtentoonstelling. De mijntorens zijn opvallende herkenningspunten die al van verre zichtbaar zijn. We fietsen eerst over een grindpad met diverse haarspeldbochten vanaf de afvalberg van Norddeutschland. Vervolgens sluiten we weer aan op het netwerk van fietspaden en volgen we route 48. De route voert langs verschillende grindgroeven, zoals de regio ook wel bekendstaat – en zoals talloze informatieborden langs de route laten zien, controversieel is – vanwege de grindwinning. Toegegeven, de grindgroeven zien er hier nog niet bepaald aantrekkelijk uit.

Na het oversteken van de spoorlijn verlaten we opnieuw het bewegwijzerde kruispuntsysteem, omdat we de Friedrich-Heinrich-kolenmijn willen bereiken, die momenteel (anno 2022) nog niet rechtstreeks op het kruispuntnetwerk is aangesloten. Na een aangename rit door de oude nederzetting Friedrich-Heinrich komen we vrijwel direct aan op het voormalige terrein van de staatstuinbouwtentoonstelling.

De geschiedenis van de mijnbouw die je kunt aanraken en waarop je kunt zitten.

Helemaal aan het begin, naar mijn mening, bevindt zich het hoogtepunt van het hele mijnterrein. Naast een bezoekerstunnel kunnen jong en oud zich verwonderen over diverse mijnwerken en mijnbouwrelikwieën. De tentoonstellingen zijn openbaar toegankelijk in de buitenruimte en fascineren niet alleen nieuwsgierige kinderen.

De rest van het terrein van de staatstuintentoonstelling is echter een stuk minder spectaculair. Er lijkt niet veel meer over te zijn van de tuinbouwexpositie, maar de twee mijntorens rijzen natuurlijk nog steeds imposant de lucht in.

Het wandelpad naar het Kampklooster

Aan de noordkant van het voormalige mijnterrein volgen we het goed gemarkeerde wandelpad naar onze volgende bezienswaardigheid. Het pad is uitstekend aangelegd voor voetgangers, hoewel we wel een aantal stukken met verkeer moeten oversteken.

We passeren een ietwat te grote, maar zeer chique camperplaats en bereiken uiteindelijk Kamp Abbey met zijn prachtige tuinen.

Naast het kloostercafé zijn er hier nog diverse andere restaurants waar u terecht kunt voor een versnapering. Maak daar gebruik van, want in de komende kilometers zijn er niet veel andere plekken waar u iets kunt eten.

Bosbaden op twee wielen

Nu begeven we ons in de prachtige natuurlijke omgeving van het bos. Wie alleen de beste paden op smalle banden verwacht, is hier absoluut aan het verkeerde adres. Een mountainbike met volledige vering is niet nodig, maar de bospaden zijn erg natuurlijk en vereisen wel enige fietservaring, bijvoorbeeld als er een kleine tak over het pad ligt.

Onderweg wachten frisse lucht en typische boslandschappen op ons; anders kunnen we hier het tempo opvoeren en flink wat kilometers afleggen.

Rust en lunchpauze in de Alpen

Eindelijk komen we vanuit het bos aan in het rustige stadje Alpen. Het stadje heeft weinig gemeen met het gelijknamige berggebied. Het enige dat hier wat hoger ligt, zijn de heerlijke frietjes van Friture De Hollander. Zoals iedereen weet, moeten Pascal en ik absoluut een portie friet hebben... echte curryworst Altijd een leuke aanvulling op een fietstocht, en ja, de klassieker uit het Ruhrgebied is ook hier in de wijk Wesel perfect te beleven!

Op naar de Rijn!

Na een lange pauze fietsten we verder langs het kruispuntstelsel richting de Rijn. Het landschap was wederom de typische mix van velden en kleine nederzettingen. Een oude windmolen langs de weg waarschuwde ons dat de wind hier flink kan waaien. En inderdaad, die kracht voelden we even later… helaas uit de verkeerde richting.

Eenmaal bij de Rijn aangekomen, fietsten we met grote inspanning zuidwaarts, vechtend tegen een felle tegenwind. Ik had geluk, dankzij mijn e-bike, die precies de juiste hoeveelheid ondersteuning bood. Pascals enthousiasme op zijn gravelbike nam echter af, vooral omdat het landschap aan beide kanten niet bepaald gevarieerd was.

Genieten van het strand in de Rijnweiden

We nemen een welverdiende pauze aan het water en kijken naar de grote schepen op de Rijn, die, net als wij, zich moeizaam stroomopwaarts een weg banen of met hoge snelheid stroomafwaarts varen.

Zelfs hier aan de Rijn zijn de gevolgen van de mijnbouw nog zichtbaar. Een groot laadstation laat zien dat de Rijn lange tijd een belangrijke transportroute is geweest voor lokale grondstoffen.

Terug naar de Middeleeuwen

In Orsoy maken we vervolgens een korte uitstapje naar een iets contrasterender programma, omdat het kleine dorpje met zijn chique kerk minder symbool staat voor industrialisatie dan voor de middeleeuwse geschiedenis van de regio.

We vervolgen onze weg over de velden richting Duisburg, en zonder de sterke tegenwind kunnen we nu veel meer genieten van de Rijn tijdens het fietsen. Aan de overkant van de Rijn zien we Alsumer Berg en de grote staalfabriek, waarna we knooppunt 23 naderen, de laatste grote bezienswaardigheid van deze fietstocht.

Het licht op de steenberg Rheinpreußen

Voordat we de karakteristieke spoorbrug bereiken, verlaten we het Rijnfietspad en gaan we richting de tweede grote slakkenberg van deze fietsroute. De vuurtoren staat erbovenop. Halde Rheinpreussen en is al van verre duidelijk zichtbaar. Een hellingbaan leidt omhoog, eerst geplaveid, later over grind, naar het plateau van de afvalberg. De enorme mijnwerkerslamp is naar mijn mening een van de meest indrukwekkende. Fotomotieven uit het RuhrgebiedWat me altijd kippenvel bezorgt en een intens gevoel van thuiskomen in mijn hart, is het uitzicht op Duisburg en het Ruhrgebied daarachter.

De laatste etappe terug naar Moers

Na de afdaling leiden de laatste kilometers terug naar het startpunt. Ik ben verrast door de grote Arbeidersschikking De tuinstad Meerbeck. Ook deze stad vertegenwoordigt de mijnbouwgeschiedenis van de regio en is daarom een ​​ideale afsluiting van de rondreis.

Excursie: De geschiedenis van de tuinstad Meerbeck

Aan het begin van de 20e eeuw werd deze arbeidersnederzetting gebouwd als een tuinstad voor bijna 10.000 inwoners. Het doel was om huisvesting te bieden aan de werknemers van de Rheinpreußen-kolenmijn, die zich in de directe omgeving bevond met verschillende schachten. Dit resulteerde in een zelfvoorzienende gemeenschap die tot op de dag van vandaag symbool staat voor een persoonlijke co-existentie van verschillende culturen.

Nog een klein stukje stadsverkeer op een fietspad langs de weg, en dan staan ​​we weer recht voor het treinstation in Moers.

Onze conclusie: Een stijlvolle tour voor ervaren fietsers.

Hoewel de route vrijwel volledig het kruispuntennetwerk volgt, is de kwaliteit van de paden niet overal even goed. Beginners zullen het waarschijnlijk wat uitdagend vinden, vooral omdat de lengte van de route meer geschikt is voor ervaren fietsers. Maar als je een regelmatige fietser bent en, net als wij, misschien nog niet zo bekend bent met deze meest westelijke uithoek van het Ruhrgebied, dan is deze fietstocht absoluut de moeite waard.

Niet iedereen denkt meteen aan de regio Wesel bij de term 'industrieel erfgoed', maar de overblijfselen van de mijnbouw hier in West-Duitsland behoren tot de meest bijzondere plekken en zullen ongetwijfeld de passie van elke fotografieliefhebber aanwakkeren. Als u deze combinatie van industrieel erfgoed en natuurlijke schoonheid net zo aantrekkelijk vindt, wens ik u veel plezier met het verkennen van de omgeving per fiets!